تبلیغات
شهدای وینیچه وقلعه میرزمان - شهید ابراهیم ریزی

شهدای وینیچه وقلعه میرزمان
 
پایگاه بسیج شهید مفتح

 

شهید ابراهیم ریزی پا جای پای برادر

نام: ابراهیم *** شهرت: ریزی *** نام پدر: بختیار *** محل تولد: وینیچه (قلعه میرزمان) *** تاریخ شهادت: 1/5/65 ***  محل‌شهادت: شملچه *** محل دفن : گلزار شهدای وینیچه

ما از دم عیسی‌نفسی زنده شدیم                        چون ماه، ز نور ماه تابنده شدیم

ایثار ز جانبازی ما معنی یافت                            در عشق، فنا شدیم و پاینده شدیم.

 

 

همان‌گونه که کربلا برای عاشورای حسینیان انتخاب شده بود،  شلمچه هم مقام کربلای ایران را داشت. این منطقه از روز آغاز جنگ و یورش بی‌امان دشمن،  عرصه رزم و دفاع مردان و زنان و جوانان سلحشور و مؤمنی بود که در مقابل هجوم دشمنان بعثی، صف­آرایی کردند و با رزم بی‌امان خود تمام خیال­های خام  سردمدار و دیکتاتور عراق و لشکریان متجاوزش را برهم زدند. نیروهای مسلح عراق در 31 شهریور 1359، با برداشتن سیم­های خاردار و کوبیدن میدان‌های مین خود در مرزهای مشترک با ایران، با تعداد بی­شماری تانک و نفربر وارد خاک ایران اسلامی شدند و با حمایت انبوه هواپیماهای خود، به دژهای مرزی ایران حمله‌ور شدند و پس از بمباران و گلوله‌باران دژهای مرزی، پیش­روی کردند. دیکتارتور عراق تصمیم داشت در طول سه روز خرمشهر و در مدت یک هفته خوزستان را اشغال کند که با مقاومت و جنگ سرسختانه نیروهای حاضر در منطقه و مردم خرمشهر روبرو شد که این نیروها توانستند با ایثار و فداکاری خود به مدت 34 روز متجاوزان بعثی را پشت دروازه‌های خرمشهر زمین‌گیر کنند.

 

شلمچه در برهه­های مختلف شاهد حضور نیروها و جنگ خونینی بود که فتح خرمشهر و عملیات‌های کربلای 4 و 5 در آن برهه است. اگر در آن مقاومت 34 روزه، شهیدانی تقدیم اسلام شدند، افرادی از جنس همان شهیدان نیز در شلمچه حضور یافتند و پرچم ایران اسلامی را همچنان برافراشته نگه داشتند و در مصاف با دشمن تا دندان مسلح، تا پای جان جنگیدند و ایستادگی کردند و حتی همانند آنها جام طهورای شهادت را سرکشیدند.

 

شهید ابراهیم ریزی هم یکی از همان رزمنده‌های مؤمن و شجاع و مخلص از دیار محلة وینیچه و قلعه میرزمان بود که در صحنه‌های نبرد شلمچه پا جای پای برادرش احمد گذاشت و تا پای جان جنگید و از آرمان­های ملی و دینی خود دفاع کرد. برای ابراهیم تفاوتی بین شلمچه و زادگاهش نبود؛ چراکه هر دو مکان، بخشی از خاک ایران اسلامی بودند. اگر ابراهیم ایّامی را در زمین‌های کشاورزی در روستایش سپری کرد، آن روز نیز بر مبنای نیاز مملکت لازم و وظیفه خود دانست که در جبهه جنگ شلمچه حضور پیدا کند و با لباس رزم برای حفظ دستاوردهای انقلاب بکوشد. ایراهیم از افرادی بود که در زمان اشغال بخشی از خاک ایران، کلاس مدرسه را برای خود زندان می­دانست؛ به همان علت هم درس و مدرسه را تا پایان جنگ رها نمود و داوطلبانه عازم جبهه­های جنگ شد. این بسیجی مؤمن رها از محیط مدرسه، در دانشگاه  جبهه و جهاد کوشید تا مدرک نهایی این دانشگاه را که همان شهادت بود، در شلمچه به دست آورد. او با همان نیّت به جنگ دشمن رفت و پس از نبردی جانانه به خیل شهدا پیوست. پیکر پاک این شهید که خونش بخشی از زمین شلمچه را-که امروز زیارتگاه کاروان‌های راهیان نور است- آذین نمود و پس از آن به زادگاهش منتقل و در گلزار شهدا به خاک سپرده شد

 





نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2 مهر 1392 توسط خادمین شهدای وینیچه
طراح قالب : { معبرسایبری فندرسک}